یه لنگه دمپایی( ورژن بتا)

هر ی چن وخ ی بار

۱۲۷. بهار
نویسنده : داشفنر - ساعت ۱:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٢۸
 

بده ماچی به من آخر بهارا

تو در کف بیش از این مگذار مارا

***

الا ای پادشاه کشور بوس

مبر از خاطرت سهم گدارا

***

همان دستی که در چشمت شکر ریخت

نهاده در لبانت باقلوارا

***

نمی دانم که قدت را بنازم

و یا آن عشوه و ناز و ادارا

***

چو در دل خانه کردی نیست فرقی

که من منزل گزینم هر کجا را

***

دل و دینم شد و چشم تو آمد

مسلمانان مسلمان خدارا

***

بهار امسال در چنگ خزان است

بنازم آن اسیران رها را

***

صبا از آستان حضرت دوست

بیاور یاد یار آشنارا

***

گذار ای داشفنر در هفت سینت

اگر شد یافتی این چیز ها را

***

سراج و ساقی و ساز و سماور

سکوت و سجده و رقص سما را

داشفنر

بشنو


 
 
۱۲۶. چهارشنبه سوری
نویسنده : داشفنر - ساعت ٤:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٢٤
 

 

 

به وقت و حرمت چهارشنبه سوری

بیا تا من تو را بینم حضوری

***

کمی با هم برقصیم و بچرخیم

و یا ماچی کنیم از هم نموری

***

دهن سرویس شد از بس که گفتند

صبوری کن صبوری کن صبوری

***

دلم اکلیل سرنج است از غم تو

که ترسم منفجر گردد ز دوری

***

رخش چون لنت نارنجک سیاه است

به پیش پای تو دافی و حوری

***

ترقه می زند امشب دل من

جرقه می زند یادت چه جوری

***

به سیل اشکم و رنگ لبانت

نهفته طعم شیرینی و شوری

***

به سان فشفشه شمع دل من

دهد شرح از غزل های تنوری

***

بیا از آتش عشقم بپر دوست

بیا یک شب کن از کویم عبوری

***

سر قبرش اگر که داشفنر مرد

بیاور قالی و قلیان و قوری

داشفنر

 


 
 
۱۲۵. زلزله دل
نویسنده : داشفنر - ساعت ٤:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٢٢
 

 


من تو را دیدم و چون زلزله ای لرزیدم

ریشتر ده شدم و دور و خودم چرخیدم

***

خیره ی چشم تو صد رعشه به جانم انداخت

که چو ژاپن به دل خویش  سبک رقصیدم

***

من که با لرزه ی دل این همه دم خور بودم

آنقدر بود که این بار چو سگ ترسیدم

***

موج سونامی اشکم  بخروشید و شتافت

از بد حادثه من زلف تو را چسبیدم

***

عقل خندید که این زلزله دل ها گذراست

پند نشنیدم و بر قبر ننه ش خندیدم

***

ریشتر هشت مرا ده بده استاد وفا

 مکن این بار مرامی به خدا تجدیدم

***

گر فرو ریخته شهرم همه تقصیر من است

تا که خود خانه به راه گسلت بگزیدم

***

داشفنر شعر تو صد لزره به جانم انداخت

شعر اینگونه ندیدم به خدا نشنیدم

داشفنر


 
 
۱۲۴. بابا فنر عریان
نویسنده : داشفنر - ساعت ٢:۱٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱۸
 

تو آهویی و چشمت شیر داره

کمان ابروونت تیر داره

***

نداره در رویی راه فراری 

که مویت پای دل زنجیر داره

***

اگر عاشق شودوم دست خودوم نی

که زلفون کجت تقصیر داره

***

چنان چسبد به دل چشم سیاهت

که  گویی دیدگونت قیر داره 

***

خطرناکه تماشا کردن تو

که چشمون تو حکم تیر داره

***

کجا دستوم بگیره دامنت رو

چو هر چینش دو تا آژیر داره

***

بسان اعظم و کبری و افعی

زبونت می بره شمشیر داره

***

ولی هر ناز تو دنیای حرفه

که صد تا هر یکش تفسیر داره

***

به  درد بی  کسی بی همزبونی

فقط قرص لبت تاثیر داره

***

عجب خوش گفت بابا طاهر لخت

<<که غربت خاک دامن گیر داره>>

***

نمی بینوم اثر از فصل گرما

بهار امسال هم تاخیر داره

***

مشو غره تو ای بالای مجلس

که بعد هر بلندی زیر داره

***

مرا گمگشته اون یوسف که نامش

حسینه اولش هم میر داره

***

<<نمی دونم دلم دیوونه ی کیست>>

کسی دوونه که او تدبیر داره

***

بدون هر یاوه ای که داشفنر گفت

برای خود بسی تفسیر داره

پی نوشت از رحمان.ق:

گرفته لرزش از رویت، وجودوم

که رقص بندری واگیر داره


 
 
۱۲۳. دشت نشین
نویسنده : داشفنر - ساعت ۳:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱۱
 

ما دست نداریم ولی دست زنانیم

ما چشم نداریم ولی چشم چرانیم

***

سرمایه نداریم همینیم که هستیم

ما دود نداریم ولی سوختگانیم

***

از عشق به جز عشق نخواهیم نگیریم

معشوق به جز عشق نبینیم ندانیم

***

تا دشت نشینند غزالان سبک سیر

آواره ی کوهیم و در شهر نمانیم

***

از شور چو موجیم  و پی خویش روانیم

از شوق چو شمعیم و شب و روز چکانیم

***

طاووس نشانیم و سبک بال نشینیم 

بلبل نفسانیم و به هر شاخ پرانیم

***

گفتیم نهانی که  چنینیم و چنانیم

پیداست عیانی که همینم و همانیم

***

ما داشفنر طنز و امین غم حزنیم

آری چو نخود جمله در اینیم و در آنیم

داشنفر

 


 
 
۱۲۲. هوای شهر
نویسنده : داشفنر - ساعت ٢:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۸
 

 

مرا چندی است در رفتن زوارم

مرا سقفی است چسبیدن فشارم

,

مرا گاوی است زاییدن  قلو چهار

مرا تشتی است گل ماندن کنارم

,

شدم نی با دو تا سوراخ کمتر

طبیبا چاره کن حال نزارم

,

ککی افتاده در تنبان  عقلم

کدامش را ز تنبان در بیارم 

,

هوای شهر مسموم است و مضموم

صدای خر دهد صوت هزارم

,

کسی با من مسیج خلوتی داد

بگو با کس تریپی ور ندارم

,

شپش در زلف عالم کرده لانه

خدایا عرضه کن آن تار و مارم

,

بیا و داشفنر لب غنچه بنما

که چشمک می زند لپ نگارم

,

بگو گر میر حسین و شیخ دیدی

من از بالابلندان شرمسارم

داشفنر